Prace na wysokości- definicja i ogólne zasady bhp.

Prace na wysokości.

  • Praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi. 
  • Do pracy na wysokości nie zalicza się pracy na powierzchni, niezależnie od wysokości, na jakiej się znajduje, jeżeli powierzchnia ta: 
    jest osłonięta ze wszystkich stron do wysokości co najmniej 1,5 m pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi,
    jest wyposażona w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości.

Ogólne zasady organizacji prac na wysokości.

  • Pracownicy muszą mieć orzeczenie lekarskie o zdolności do pracy na wysokości.
  • Przy pracach na wysokości wymagane jest stosowanie przez pracowników hełmów ochronnych do pracy na wysokości (wyposażonych w paski do zapinania pod brodą, z minimum trzypunktowym mocowaniem do hełmu) zapiętych pod brodą. 
  • Należy korzystać tylko i wyłącznie z urządzeń specjalnie do tego celu przystosowanych  i przeznaczonych – stałych podestów roboczych, przestawnych podestów roboczych, podestów przejezdnych z napędem, rusztowań lub drabin.
  • Prace na wysokości należy organizować i wykonywać w sposób nie zmuszający pracownika do wychylania się poza poręcz balustrady lub obrys urządzenia, na którym stoi.
  • Jeżeli prace malarskie, remontowe, montażowe lub inne wykonywane na podeście roboczym, wymagają wychodzenia lub wychylania się poza obrys podestu grożąc upadkiem z wysokości, to wówczas wymagane jest podpięcie szelek bezpieczeństwa.

Przy pracach na wysokości powyżej 2 m nad poziomem terenu zewnętrznego lub podłogi należy w szczególności:

  • przed rozpoczęciem prac sprawdzić stan techniczny konstrukcji lub urządzeń, na których mają być wykonywane prace, w tym ich stabilność, wytrzymałość na przewidywane obciążenie oraz zabezpieczenie przed nie przewidywaną zmianą położenia, a także stan techniczny stałych elementów konstrukcji lub urządzeń mających służyć do mocowania linek bezpieczeństwa,
  • zapewnić stosowanie przez pracowników, odpowiedniego do rodzaju wykonywanych prac, sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości jak: szelki bezpieczeństwa z linką bezpieczeństwa przymocowaną do stałych elementów konstrukcji, szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym (do prac w podparciu – na słupach, masztach itp.).
  • Przemieszczane w poziomie stanowisko pracy musi mieć zapewnione mocowanie końcówki linki bezpieczeństwa do pomocniczej liny ochronnej lub prowadnicy poziomej, zamocowanej na wysokości około 1,5 m, wzdłuż stanowiska.
  • Wytrzymałość i sposób zamocowania prowadnicy muszą uwzględniać obciążenie dynamiczne spadającej osoby.
  • Długość linki bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa nie powinna być większa niż 1,5 m.
  • W przypadku gdy zachodzi konieczność przemieszczania stanowiska pracy w pionie, np. przy korzystaniu z przenośnych drabin na wysokości ponad 2m, urządzeń krzesełkowych lub drabin linowych, linka bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa musi być zamocowana do prowadnicy pionowej za pomocą urządzenia samozaciskowego.
    Prowadnica pionowa musi być:
  • zamocowana na wznoszonej konstrukcji drabiny, na klamrach lub innej odpowiednio wytrzymałej konstrukcji, 
  • naciągnięta w sposób umożliwiający przesuwanie w górę aparatu samozaciskowego,
  • w odległości od osi drabiny nie większej niż 0,4 m. 
  • Długość linki bezpieczeństwa, łączącej szelki bezpieczeństwa z aparatem samozaciskowym,  nie może przekraczać 0,5 m.
  • Amortyzatorów spadania nie stosuje się, jeżeli linki asekuracyjne są mocowane do linek urządzeń samozaciskowych lub samohamujących, ograniczających wystąpienie siły dynamicznej w momencie spadania, zwłaszcza aparatów bezpieczeństwa lub pasów bezwładnościowych.
  • Dla posiadanych środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości należy prowadzić na zakładzie Karty użytkowania środka ochrony indywidualnej oraz wyznaczyć osoby odpowiedzialne za ich przechowywanie i nadzorowanie zgodnie z instrukcją w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego.

Drabiny przestawne, rusztowania i ruchome podesty robocze nie podlegające pod UDT muszą:

  • posiadać deklarację zgodności z wymaganiami określonymi w Normach,
  • być oznaczone w sposób czytelny i trwały, przy czym oznaczenie powinno zawierać co najmniej:
    a. oznakowanie CE,
    b. nazwę producenta i/ lub dostawcy
    c. oznaczenie serii lub typu,
    d. rok i miesiąc wykonania i/ lub numer serii
    e. oznaczenie nachylenia drabin, jeżeli to nie wynika z rodzaju budowy
    f. największe dopuszczalne obciążenie
    g. numer identyfikacyjny urządzenia.
  • Sprzęt ten podlega rejestracji w zakładowym Rejestrze sprzętu pomocniczego oraz przeglądom.
  • Stan techniczny drabin przenośnych, rusztowań i ruchomych podestów musi być sprawdzany:
    a. każdorazowo przed rozpoczęciem użytkowania / montażu,
    b. 1 x na pół roku w sposób udokumentowany w Rejestrze przeglądów stanu technicznego drabin przenośnych, rusztowań, ruchomych podestów.

Dodaj komentarz