W związku z wprowadzeniem nowych limitów temperatur w środowisku pracy a przypomnijmy, że zgodnie z tymi limitami:

• w pomieszczeniach pracy temperatura nie powinna przekraczać 35°C,
• przy ciężkiej pracy fizycznej na otwartej przestrzeni temperatura nie powinna przekraczać 32°C,
• limit 32°C dotyczy prac powodujących efektywny wydatek energetyczny powyżej 1500 kcal u mężczyzn i 1000 kcal u kobiet w ciągu zmiany roboczej.

Termin wejścia nowych przepisów w życie to 1 stycznia 2027 roku. To nie oznacza jednak, że firmy mogą bezpiecznie odłożyć temat na później.

Należy ustalić, których stanowisk problem dotyczy.

W pierwszej kolejności należy zmierzyć wydatek energetyczny na stanowisku pracy.
Kolejny krok to pomiar temperatury w problematycznych miejscach.
Dalej aktualizacja ocen ryzyka zawodowego.
Aktualizacja dokumentacji BHP w tym utworzenie procedury postępowania podczas występowania wysokich temperatur.

Problem nie dotyczy tylko stanowisk produkcyjnych, gastronomii, prac w terenie, prac serwisowych, technicznych, budowlanych czy pracy na magazynie, to też praca z obciążeniem umysłowym, a więc tam gdzie wysoka temperatura wpływa na nasilające się zmęczenie. Szczególnie dotyczy to pracy związanej z analizą danych czyli tam gdzie może powstać wiele błędów, prac związanych z podejmowaniem decyzji i pod presją czasu.

NIE WARTO CZEKAĆ DO STYCZNIA 2027, DLACZEGO, BO:

1. zabraknie czasu na wdrożenie zmian,
2. brak środków finansowych – nie opracowany wcześniej budżet,
3. nie zaktualizowane oceny ryzyka zawodowego,
4. nie opracowana procedura postępowanie w przypadku występowanie wysokich temperatur,
5. u progu drzwi Twojej Firmy może już stać kontrola z Sanepidu/ PIP.

Dlatego aby już się przygotować na nieuniknione zmiany proponujemy AUDYT STANOWISK PRACY W TWOJEJ FIRMIE.

Co obejmuje:

1. pomiar wydatku energetycznego, czyli zebranie danych o stanowisku pracy, analizę charakteru pracy, chronometraż czasu wykonywania poszczególnych czynności i szacunkową ocenę ,
2. pomiar temperatury i wilgotności, 
3. weryfikację i aktualizację w razie konieczności oceny ryzyka zawodowego w szczególności jeżeli nie ma uwzględnionej temperatury w środowisku pracy,
4. określenie stanowisk pracy, które wymagają aktualizacji dokumentacji,
5. najważniejszy punkt, czyli przygotowanie rekomendacji działań przed kolejnym sezonem letnim.

• NOWOŚĆ !!! AUDYT STANOWISK PRACY POD KĄTEM NOWYCH LIMITÓW TEMPERATUR W ŚRODOWISKU PRACY – cena ustalana indywidualnie.

Podstawowy Audyt obejmuje pomiar wydatku energetycznego, pomiar temperatury oraz przegląd obecnie posiadanej dokumentacji BHP. 

Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2026r. poz. 927 zmienia dotychczas funkcjonujące od lat przepisy w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące maksymalnych temperatur w środowisku pracy.

Przepisy wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli już w styczeń 2027r., a więc tyle czasu ma pracodawca na przegląd swoich stanowisk pracy pod względem analizy wydatku energetycznego na tych stanowiskach.

W przypadku przekroczeń będzie miał czas na zastosowanie odpowiednich rozwiązań minimalizujących wpływ temperatury na zdrowie pracowników – uzależnionych od warunków i specyfiki pracy.

SPRAWDŹ SWOJE STANOWISKA JUŻ TERAZ !!!

NIE CZEKAJ DO OSTATNIEJ CHWILI !!!

Z pewnością organy nadzoru jak Państwowa Inspekcja Pracy czy Sanepid to sprawdzą !!!

Przygotuj się!

Wykonujemy pomiary wydatku energetycznego metodą Lehmanna.

ZAPRASZAM DO WSPÓŁPRACY.

Prace na wysokości.

• Praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi. 
• Do pracy na wysokości nie zalicza się pracy na powierzchni, niezależnie od wysokości, na jakiej się znajduje, jeżeli powierzchnia ta: 
  – jest osłonięta ze wszystkich stron do wysokości co najmniej 1,5 m pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi,
  – jest wyposażona w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości.

Ogólne zasady organizacji prac na wysokości.

• Pracownicy muszą mieć orzeczenie lekarskie o zdolności do pracy na wysokości.
• Przy pracach na wysokości wymagane jest stosowanie przez pracowników hełmów ochronnych do pracy na wysokości (wyposażonych w paski do zapinania pod brodą, z minimum trzypunktowym mocowaniem do hełmu) zapiętych pod brodą. 
• Należy korzystać tylko i wyłącznie z urządzeń specjalnie do tego celu przystosowanych  i przeznaczonych – stałych podestów roboczych, przestawnych podestów roboczych, podestów przejezdnych z napędem, rusztowań lub drabin.
• Prace na wysokości należy organizować i wykonywać w sposób nie zmuszający pracownika do wychylania się poza poręcz balustrady lub obrys urządzenia, na którym stoi.
• Jeżeli prace malarskie, remontowe, montażowe lub inne wykonywane na podeście roboczym, wymagają wychodzenia lub wychylania się poza obrys podestu grożąc upadkiem z wysokości, to wówczas wymagane jest podpięcie szelek bezpieczeństwa.

Przy pracach na wysokości powyżej 2 m nad poziomem terenu zewnętrznego lub podłogi należy w szczególności:

• przed rozpoczęciem prac sprawdzić stan techniczny konstrukcji lub urządzeń, na których mają być wykonywane prace, w tym ich stabilność, wytrzymałość na przewidywane obciążenie oraz zabezpieczenie przed nie przewidywaną zmianą położenia, a także stan techniczny stałych elementów konstrukcji lub urządzeń mających służyć do mocowania linek bezpieczeństwa,

• zapewnić stosowanie przez pracowników, odpowiedniego do rodzaju wykonywanych prac, sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości jak: szelki bezpieczeństwa z linką bezpieczeństwa przymocowaną do stałych elementów konstrukcji, szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym (do prac w podparciu – na słupach, masztach itp.).
  
• Przemieszczane w poziomie stanowisko pracy musi mieć zapewnione mocowanie końcówki linki bezpieczeństwa do pomocniczej liny ochronnej lub prowadnicy poziomej, zamocowanej na wysokości około 1,5 m, wzdłuż stanowiska.
• Wytrzymałość i sposób zamocowania prowadnicy muszą uwzględniać obciążenie dynamiczne spadającej osoby.
• Długość linki bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa nie powinna być większa niż 1,5 m.
• W przypadku gdy zachodzi konieczność przemieszczania stanowiska pracy w pionie, np. przy korzystaniu z przenośnych drabin na wysokości ponad 2m, urządzeń krzesełkowych lub drabin linowych, linka bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa musi być zamocowana do prowadnicy pionowej za pomocą urządzenia samozaciskowego.
  Prowadnica pionowa musi być:
• zamocowana na wznoszonej konstrukcji drabiny, na klamrach lub innej odpowiednio wytrzymałej konstrukcji, 
• naciągnięta w sposób umożliwiający przesuwanie w górę aparatu samozaciskowego,
• w odległości od osi drabiny nie większej niż 0,4 m. 

• Długość linki bezpieczeństwa, łączącej szelki bezpieczeństwa z aparatem samozaciskowym,  nie może przekraczać 0,5 m.
• Amortyzatorów spadania nie stosuje się, jeżeli linki asekuracyjne są mocowane do linek urządzeń samozaciskowych lub samohamujących, ograniczających wystąpienie siły dynamicznej w momencie spadania, zwłaszcza aparatów bezpieczeństwa lub pasów bezwładnościowych.
• Dla posiadanych środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości należy prowadzić na zakładzie Karty użytkowania środka ochrony indywidualnej oraz wyznaczyć osoby odpowiedzialne za ich przechowywanie i nadzorowanie zgodnie z instrukcją w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego.

Drabiny przestawne, rusztowania i ruchome podesty robocze nie podlegające pod UDT muszą:

• posiadać deklarację zgodności z wymaganiami określonymi w Normach,
• być oznaczone w sposób czytelny i trwały, przy czym oznaczenie powinno zawierać co najmniej:
  a. oznakowanie CE,
  b. nazwę producenta i/ lub dostawcy
  c. oznaczenie serii lub typu,
  d. rok i miesiąc wykonania i/ lub numer serii
  e. oznaczenie nachylenia drabin, jeżeli to nie wynika z rodzaju budowy
  f. największe dopuszczalne obciążenie
  g. numer identyfikacyjny urządzenia.

• Sprzęt ten podlega rejestracji w zakładowym Rejestrze sprzętu pomocniczego oraz przeglądom.
• Stan techniczny drabin przenośnych, rusztowań i ruchomych podestów musi być sprawdzany:
  a. każdorazowo przed rozpoczęciem użytkowania / montażu,
  b. 1 x na pół roku w sposób udokumentowany w Rejestrze przeglądów stanu technicznego drabin przenośnych, rusztowań, ruchomych podestów.

W kontekście BHP malowanie ścian wiąże się przede wszystkim z wdrożeniem
odpowiednich środków bezpieczeństwa pracy i właściwym przygotowaniem stanowiska.
Należy zacząć od zapewnienie malarzowi odpowiedniej odzieży ochronnej czy roboczej oraz zaopatrzeniem go w odpowiednie do rodzaju farby środki ochrony indywidualnej.

Odzież powinna być dostosowana do rodzaju używanej farby.

Odzież do prac malarskich możemy podzielić na odzież roboczą (chroniącą przed zabrudzeniem) oraz specjalistyczną odzież ochronną (zabezpieczającą przed chemikaliami). Wybór zależy od rodzaju używanej farby, metody nakładania (pędzel czy natrysk) oraz wytycznych bhp.

Oprócz odzieży ważnym elementem są odpowiednie środki ochrony indywidualnej.
Do nich należą środki ochrony dróg oddechowych oczywiście dostosowane do rodzaju stosowanej farby oraz posiadające zgodność  z Polskimi Normami i deklaracje zgodności CE.

Przy farbach wodnych zaleca się stosowanie masek klasy P1. Natomiast w przypadku farb zawierających rozpuszczalniki należy stosować półmaski z pochłaniaczami typu A1.
Rodzaj środków ochrony dróg oddechowych powinien być zgodny ze specyfikacją używanej farby.

Ważna jest również ochrona dłoni i oczu czyli stosowanie rękawic roboczych
np. nitrylowych oraz stosowanie okularów ochronnych w szczególności podczas mycia ścian czy stosowania środków chemicznych.

ZAPRASZAM DO ZAPOZNANIA SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ USŁUG ZWIĄZANYCH
Z MALOWANIEM ŚCIAN METODĄ TRADYCYJNĄ ORAZ NATRYSKOWĄ.