Prace na wysokości.

• Praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi. 
• Do pracy na wysokości nie zalicza się pracy na powierzchni, niezależnie od wysokości, na jakiej się znajduje, jeżeli powierzchnia ta: 
  – jest osłonięta ze wszystkich stron do wysokości co najmniej 1,5 m pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi,
  – jest wyposażona w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości.

Ogólne zasady organizacji prac na wysokości.

• Pracownicy muszą mieć orzeczenie lekarskie o zdolności do pracy na wysokości.
• Przy pracach na wysokości wymagane jest stosowanie przez pracowników hełmów ochronnych do pracy na wysokości (wyposażonych w paski do zapinania pod brodą, z minimum trzypunktowym mocowaniem do hełmu) zapiętych pod brodą. 
• Należy korzystać tylko i wyłącznie z urządzeń specjalnie do tego celu przystosowanych  i przeznaczonych – stałych podestów roboczych, przestawnych podestów roboczych, podestów przejezdnych z napędem, rusztowań lub drabin.
• Prace na wysokości należy organizować i wykonywać w sposób nie zmuszający pracownika do wychylania się poza poręcz balustrady lub obrys urządzenia, na którym stoi.
• Jeżeli prace malarskie, remontowe, montażowe lub inne wykonywane na podeście roboczym, wymagają wychodzenia lub wychylania się poza obrys podestu grożąc upadkiem z wysokości, to wówczas wymagane jest podpięcie szelek bezpieczeństwa.

Przy pracach na wysokości powyżej 2 m nad poziomem terenu zewnętrznego lub podłogi należy w szczególności:

• przed rozpoczęciem prac sprawdzić stan techniczny konstrukcji lub urządzeń, na których mają być wykonywane prace, w tym ich stabilność, wytrzymałość na przewidywane obciążenie oraz zabezpieczenie przed nie przewidywaną zmianą położenia, a także stan techniczny stałych elementów konstrukcji lub urządzeń mających służyć do mocowania linek bezpieczeństwa,

• zapewnić stosowanie przez pracowników, odpowiedniego do rodzaju wykonywanych prac, sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości jak: szelki bezpieczeństwa z linką bezpieczeństwa przymocowaną do stałych elementów konstrukcji, szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym (do prac w podparciu – na słupach, masztach itp.).
  
• Przemieszczane w poziomie stanowisko pracy musi mieć zapewnione mocowanie końcówki linki bezpieczeństwa do pomocniczej liny ochronnej lub prowadnicy poziomej, zamocowanej na wysokości około 1,5 m, wzdłuż stanowiska.
• Wytrzymałość i sposób zamocowania prowadnicy muszą uwzględniać obciążenie dynamiczne spadającej osoby.
• Długość linki bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa nie powinna być większa niż 1,5 m.
• W przypadku gdy zachodzi konieczność przemieszczania stanowiska pracy w pionie, np. przy korzystaniu z przenośnych drabin na wysokości ponad 2m, urządzeń krzesełkowych lub drabin linowych, linka bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa musi być zamocowana do prowadnicy pionowej za pomocą urządzenia samozaciskowego.
  Prowadnica pionowa musi być:
• zamocowana na wznoszonej konstrukcji drabiny, na klamrach lub innej odpowiednio wytrzymałej konstrukcji, 
• naciągnięta w sposób umożliwiający przesuwanie w górę aparatu samozaciskowego,
• w odległości od osi drabiny nie większej niż 0,4 m. 

• Długość linki bezpieczeństwa, łączącej szelki bezpieczeństwa z aparatem samozaciskowym,  nie może przekraczać 0,5 m.
• Amortyzatorów spadania nie stosuje się, jeżeli linki asekuracyjne są mocowane do linek urządzeń samozaciskowych lub samohamujących, ograniczających wystąpienie siły dynamicznej w momencie spadania, zwłaszcza aparatów bezpieczeństwa lub pasów bezwładnościowych.
• Dla posiadanych środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości należy prowadzić na zakładzie Karty użytkowania środka ochrony indywidualnej oraz wyznaczyć osoby odpowiedzialne za ich przechowywanie i nadzorowanie zgodnie z instrukcją w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego.

Drabiny przestawne, rusztowania i ruchome podesty robocze nie podlegające pod UDT muszą:

• posiadać deklarację zgodności z wymaganiami określonymi w Normach,
• być oznaczone w sposób czytelny i trwały, przy czym oznaczenie powinno zawierać co najmniej:
  a. oznakowanie CE,
  b. nazwę producenta i/ lub dostawcy
  c. oznaczenie serii lub typu,
  d. rok i miesiąc wykonania i/ lub numer serii
  e. oznaczenie nachylenia drabin, jeżeli to nie wynika z rodzaju budowy
  f. największe dopuszczalne obciążenie
  g. numer identyfikacyjny urządzenia.

• Sprzęt ten podlega rejestracji w zakładowym Rejestrze sprzętu pomocniczego oraz przeglądom.
• Stan techniczny drabin przenośnych, rusztowań i ruchomych podestów musi być sprawdzany:
  a. każdorazowo przed rozpoczęciem użytkowania / montażu,
  b. 1 x na pół roku w sposób udokumentowany w Rejestrze przeglądów stanu technicznego drabin przenośnych, rusztowań, ruchomych podestów.

W kontekście BHP malowanie ścian wiąże się przede wszystkim z wdrożeniem
odpowiednich środków bezpieczeństwa pracy i właściwym przygotowaniem stanowiska.
Należy zacząć od zapewnienie malarzowi odpowiedniej odzieży ochronnej czy roboczej oraz zaopatrzeniem go w odpowiednie do rodzaju farby środki ochrony indywidualnej.

Odzież powinna być dostosowana do rodzaju używanej farby.

Odzież do prac malarskich możemy podzielić na odzież roboczą (chroniącą przed zabrudzeniem) oraz specjalistyczną odzież ochronną (zabezpieczającą przed chemikaliami). Wybór zależy od rodzaju używanej farby, metody nakładania (pędzel czy natrysk) oraz wytycznych bhp.

Oprócz odzieży ważnym elementem są odpowiednie środki ochrony indywidualnej.
Do nich należą środki ochrony dróg oddechowych oczywiście dostosowane do rodzaju stosowanej farby oraz posiadające zgodność  z Polskimi Normami i deklaracje zgodności CE.

Przy farbach wodnych zaleca się stosowanie masek klasy P1. Natomiast w przypadku farb zawierających rozpuszczalniki należy stosować półmaski z pochłaniaczami typu A1.
Rodzaj środków ochrony dróg oddechowych powinien być zgodny ze specyfikacją używanej farby.

Ważna jest również ochrona dłoni i oczu czyli stosowanie rękawic roboczych
np. nitrylowych oraz stosowanie okularów ochronnych w szczególności podczas mycia ścian czy stosowania środków chemicznych.

ZAPRASZAM DO ZAPOZNANIA SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ USŁUG ZWIĄZANYCH
Z MALOWANIEM ŚCIAN METODĄ TRADYCYJNĄ ORAZ NATRYSKOWĄ.

W związku z wprowadzonym w ubiegłym roku Rozporządzeniem w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 2023 r., poz. 2367) – od 17 listopada 2023 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Pracodawcy miał sześć miesięcy na dostosowanie się do minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii określone w znowelizowanym rozporządzeniu MRiPS.

Czy Pracodawcy się do tego dostosowali – właśnie sprawdza PIP. Kontrole nasiliły się szczególnie teraz we wrześniu jak wszyscy powrócili do pracy po urlopach.

Co sprawdzają: podstawki pod laptopy, regulowane podłokietniki krzeseł i prawo (jego realizację) do zakupu szkieł kontaktowych korygujących wzrok. To najistotniejsze zmiany, które należy zastosować na stanowiskach pracy przy monitorach ekranowych.

Kontrola może się skończyć karą nie tylko zleceniem, gdyż czas dostosowania do powyższych wymogów dobiegł końca w połowie maja. Warto więc przeprowadzić analizę stanu BHP na tych stanowiskach zamin zrobi to Inspektor z Państwowej Inspekcji Pracy.

Zachęcam do zapoznania się z wyżej wymienionym Rozporządzeniem, jeżeli jeszcze tego nie zrobiłeś!

20 listopada 2021 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 4 listopada 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy – Dz.U. 2021 poz. 2088.

Zgodnie z Kodeksem Pracy Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz przekazywać mu informacje o sposobach posługiwania się tymi środkami (art. 237⁶ § 1 kp).

Środkami ochrony indywidualnej są wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu.

Zgodnie z art. 237⁹ § 1 kp pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy.

Zasady stosowania środków ochrony indywidualnej określono w załączniku nr 2 do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, które to zostało zmienione w listopadzie ubiegłego roku.

Aby być pewnym czy właściwie dobierasz ŚOI należy zapoznać się ze zmienionym rozporządzeniem.